 |
| ชวนไปจับหอยรากที่ท่าชนะ |
ความจริงวันนี้ตั้งใจจะเขียนเรื่องไปเที่ยวเขาหลักต่อจากการเขียนเรื่องไปเที่ยวท้ายเหมืองเมื่อวาน แต่บังเอิญมีเรื่องสนุกๆ ที่อยากจะเล่าสู่กันฟังมาแซงคิวเสียก่อน นั่นคือเมื่อกลับถึงบ้าน ไปนั่งหน้าทะเล เห็นน้ำทะเลใสแจ๋วเป็นช่วงน้ำทะเลกำลังลง เห็นสันทรายโผล่ขึ้นมาเป็นจุดๆ ภาษาบ้านผมบอกว่าน้ำลงกำลังดี คือไม่แห้งถึงขั้นมีแต่พื้นทราย ยังมีน้ำปริ่มๆ ดีอย่างไรนะหรือครับ แบบนี้มันดีมาก เพราะสามารถลงไปจับหอยรากได้สบายเลย โดยเฉพาะถ้าใช้มือจับ พื้นทรายที่น้ำยังท่วมขังอยู่ เวลาเอามือจับล้วงหอยรากขึ้นมา ทรายมันจะนิ่มไม่แข็งมากเหมือนตอนน้ำแห้ง แต่ถ้าเป็นมืออาชีพเขาจะรอให้น้ำแห้งก่อน แล้วใช้เสียมที่เหลาจากไม้ไผ่แทงเอาตัวหอยขึ้นมาเลย ส่วนที่ใช้เสียมไม้ไผ่เพราะถ้าใส้เสียบเหล็กมันจะคม เวลาแทงลงไปเสียมจะตัดตัวหอยขาด อีกอย่างเสียมไม้ไผ่โดนน้ำทะเลมันไม่เป็นสนิม ทำง่าย เลิกใช้ก็ทิ้งได้เพราะไม่ต้องซื้อ แต่ส่วนใหญ่เขาจะเก็บไว้ใช้ตลอดฤดูกาลจับหอยราก ไม่ต้องเหลาใหม่บ่อยๆ หอยรากสามารถจับได้แทบตลอดทั้งปียกเว้นช่วงที่ฝนตกชุก ชาวบ้านจะนิยมลงไปในทะเลเพื่อจับหอยรากในช่วงที่น้ำทะเลแห้งเวลากลางวัน เพราะจับง่ายและสะดวก ส่วนผมจะเลือกข้อแม้เพิ่มขึ้นมาอีกหน่อยคือต้องเป็นช่วงเย็น เพราะไม่ร้อน แถมอีก 1 ข้อ ซึ่ง ใน 1 ปี จะจับหอยรากได้อย่างเป็นกิจจะลักษณะได้เยอะก็มีอยู่ประมาณ 3-4 เดือนเท่านั้น แถมแต่ละเดือนก็มีไม่กี่วัน ต้องคอยดูคอยเช็คตารางน้ำขึ้นน้ำลง ส่วนผมทะเลมันอยู่หน้าบ้าน น้ำลงตอนเย็นเมื่อไร ถ้าว่างๆ อดเผลอใจนึกสนุกลงไปหาหอยรากมาทำอาหารไม่ค่อยได้ซักที 555