 |
| หาหอยเสียบ ริมหาด |
หมดลมฝน ลมหนาวก็มาเยือน อากาศริมทะเลทางภาคใต้แม้ว่าจะไม่หนาวเย็นเหมือนภาคอื่นๆ แต่ก็ลมแรงและเย็นเอาเรื่องเหมือนกัน ใครไม่คุ้นชินกับอากาศริมทะเลก็อาจจะจามฮัดเช้ยได้ง่ายๆ ผมชอบอากาศริมทะเลมากที่สุด มันเหมือนเติมพลังชีวิต เติมความสดชื่นมาให้อย่างไม่มีขีดจำกัด เวลาผมว่าง เครียด คิดไม่ออก ไม่สบายใจ หรือแม้แต่มีความสุข สบายใจ ผมก็ชอบมานั่งดูทะเล มาเติมพลังความสดชื่นให้ชีวิตของตัวเอง ท้องทะเลก็เหมือนการดำเนินชีวิตของเรา บางช่วงก็ประสบมรสุมรุนแรงแทบเสียศูนย์ ผมเคยไปอาเจียนหมดไส้หมดพุงแทบต้องหยอดน้ำข้าวต้มกินได้แต่โค๊กเพราะไปซ่านอนตกปลาโต้คลื่นกลางทะเล 4 วัน3คืนท่ามกลางคลื่นลมก็หลายครั้ง จะกลับเข้าฝั่งก็กลับไม่ได้ แต่ก็ไม่เคยเข็ดซักที บางช่วงทะเลก็ราบเรียบน้ำใสแจ๋วมีแต่ความสวยงาม เหมือนภาพวาดของจิตรกรระดับโลกก็มีให้เห็นเกลื่อนอยู่ร่ำไป
ย้อนกลับไปหลายขวบปีนานมากแล้ว น่าจะเกิน 30 ปีเห็นจะได้ แต่ยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี วันนั้นเป็นวันเสาร์ที่ตรงกับวันเด็กแห่งชาติ ตัวผมยังเป็นเด็กตัวกระเปี๊ยกชั้นประถมต้นอายุประมาณ ป.1หรือป.2 นี่แหละ ที่โรงเรียนมีการจัดกิจกรรมวันเด็ก มีพี่ๆนักบินจากกองทัพอากาศนำเครื่องบินเล็กบังคับวิทยุไปบินโชว์ที่โรงเรียน สมัยนั้นเป็นเครื่องบินไม้ใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิง เสียงดังกระหึ่มมาก แต่บินได้แค่ตุ่ยๆ แต่คุณรู้ไหม 30 กว่าปีมาแล้ว ผมยังจำภาพเครื่องบินลำนั้นได้เลย จำได้แม้กระทั่งสีและรูปร่าง เป็นความประทับใจฝังเข้าไปในใจกลางสมองทีเดียว ด้วยความเป็นเด็กก็ได้แต่เพียงคิดรู้ว่าเครื่องบินบังคับวิทยุสมัยนั้นแพงมากๆ แต่ซักวันหนึ่งต้องมีเป็นของตัวเองให้ได้
